توصيه مطلب 
۰
 
Share/Save/Bookmark
استاندار آذربایجان شرقی خبر داد
وجود 30 هزار میلیارد تومان طرح نیمه‌تمام در سطح آذربایجان شرقی
پنجشنبه ۲۶ تير ۱۳۹۳ ساعت ۱۲:۳۶
استاندار آذربایجان شرقی از وجود 30 هزار میلیارد تومان طرح نیمه‌تمام در سطح استان خبر داد.
 به گزارش عرش نیوز به نقل از خبرگزاری فارس از تبریز، کثرت و تعدد طرح‌های عمرانی و خدماتی در یک جامعه در حال توسعه می‌تواند نشانه مثبتی باشد از روند رو به رشد آن جامعه و به دنبال آن کاهش نرخ بیکاری و تورم و ده‌ها آسیب و ناهنجاری دیگر و در نهایت کثرت طرح‌های اجرایی در یک شهر می‌تواند نمادی از پویایی آن شهر و فعال بودن مردمانش باشد، اما آن تعدد و تکثر الزاماتی دارد که اگر فراهم نباشند همه آن طرح‌ها تنها در حد پوسته و شعار باقی می‌مانند و راه به جایی نمی‌برند؛ همان پدیده‌ای که آذربایجان شرقی اکنون با آن دست به گریبان است.

 
این تشتت و بی‌برنامگی را می‌توان حداقل از دو منبع برداشت کرد.

 
اول: حجم طرح‌های نیمه‌تمام و بلاتکلیفی که مدت‌های مدیدی است به حال خود رها شده‌اند.

 
دوم: سخنان، انتقادات و گلایه‌های اخیر استاندار آذربایجان‌شرقی که به صراحت از طرح‌های مطالعه نشده و تأمین اعتبار نشده‌ای سخن می‌گوید که تنها برای آمارسازی، خودنمایی و چه بسا عوام‌فریبی در طی سال‌های گذشته آغاز شدند و بعد از ایجاد مطالبه در بین مردم و احساس نیاز کاذب به حال خود رها شده‌اند.

 
به گفته اسماعیل جبارزاده، استاندار آذربایجان شرقی، بیش از 30 هزار میلیارد تومان طرح نیمه‌تمام در سطح این استان وجود دارد که در طی دوره‌های گذشته، بی‌شک بدون مطالعه کلنگ‌شان بر زمین خورده، اما حالا این ماشین قراضه طرح‌های بی‌برنامه، در نیمه راه، هم بنزین تمام کرده و هم به روغن‌سوزی افتاده است. ده‌ها پروژه از صنایع نفت و پتروشیمی گرفته تا راه و ترابری، معادن، فلزات، خودروسازی، ورزش و عمران شهری تنها بر روی کاغذ و بخشنامه موجودیت یافتند و سپس کلنگ تبلیغاتی‌شان بر زمین خورده، اما حالا برای به ثمر نشستن آنها حتی با فرض تخصیص 100 درصد بودجه عمرانی، حداقل به 30 سال زمان و بودجه‌ای معادل با چندین برابر بودجه استانی نیاز است.

 
وقتی که سازمان مدیریت و برنامه‌ریزی در دولت گذشته بی‌هیچ دلیل قانع‌کننده‌ای و با وجود مخالفت جدی کارشناسان از سیستم مدیریتی ما حذف شد، باید هم شاهد چنین آشفتگی در سیستم‌های نظارتی، تحقیقاتی و برنامه‌ریزی باشیم.

 
اولین طفل ناقص‌الخلقه این شیوه پراشتباه مدیریتی، استهلاک سنگین و پرهزینه طرح‌ها است. از کارگاه‌های نیمه‌فعال گرفته تا ابزار، مواد خام و تدارکاتی که به حال خود رها شده‌اند تا در طوفان حوادث طبیعی و غیرطبیعی، هدررفت سرمایه‌های ملی، استانی و در نهایت بدبینی و نارضایتی مردم را رقم بزنند.

 
استانی که هنوز هم در رویای گذشته پرافتخار خویش باقی مانده و از صدر تا ذیل مسئولان، مردم و نویسندگانش برای سرپوش گذاشتن به عقب‌ماندگی‌ها و پسرفت‌هایش دست به دامان آن افتخارات تاریخی سده‌های گذشته می‌شود، غافل از اینکه در عصر متلاطم و پرشتاب جهان امروزی آنچه اهمیت دارد «داشتم داشتم نیست، دارم دارم» است.

 
دستاورد شوم دیگر چنین رفتار نسنجیده‌ای در حوزه مدیریت منابع و آمارسازی در نهایت به عقب‌ماندگی استان آذربایجان شرقی در بحث توسعه می‌انجامد، همان نکته‌ای که استاندار منتقد آذربایجان‌شرقی هم به آن اشاره می‌کند:

 
«متاسفانه در طول سال‌های گذشته وضعیت این استان از نظر شاخص‌های توسعه افت کرده و امروز جایگاه خوبی برای استان متصور نیست!»

 
هرچند جبارزاده به صراحت در مورد رتبه و جایگاه استانی که روزگاری بر اولین بودنش در عرصه تولید، مدیریت، صنعت و بودجه می‌بالیدیم اشاره نکرده، اما ناگفته پیداست که رتبه آذربایجان شرقی در مباحث توسعه متوازن حداقل دو رقمی بوده و در میانه‌های جدول مقایسه‌ای قرار دارد.

 
بنا بر اعلام استاندار آذربایجان شرقی، افزایش نرخ بیکاری، کاهش سن اعتیاد و افزایش آمار معتادان و بروز بحران در واحدهای صنعتی و تولیدی از جمله معضلات اساسی این استان است که از دوره‌های گذشته به یادگار مانده است، معضلاتی که هریک از آنها می‌تواند برای شکستن کمر یک جامعه پویا و در حال گذار کافی باشد.

 
در چنین شرایطی، درک شرایط موجود و واقع‌بینی به جای آرمانگرایی غیرواقعی و اجتناب از آمارسازی‌های منسوخ تنها نسخه‌ای است که می‌توان برای عبور از این بحران‌های بزرگ تجویز کرد.

 
گذشته از کنار فرضیات و شکل تئوریک این مشکلات، برای رها شدن از بار سنگین طرح‌های نیمه‌تمام باید در باورهای غیرعلمی مدیریتی تجدیدنظر کرد و دست بخش خصوصی و غیردولتی را به گرمی فشرد. مانع‌تراشی و بهانه‌جویی در این مقطع، بزرگ‌ترین جفا در حق سرنوشت آینده این جامعه و فرزندان آن است. در این شرایط دیکته کردن برخی مقررات دست‌وپاگیر و سنگ‌اندازی پیش پای سرمایه‌گذاران و تحمیل برخی نظرات نسنجیده می‌تواند به فرار سرمایه‌ها و تکرار تراژدی تلخ دهه‌های شصت و هفتاد یعنی «فرار مغزها» و « فرار سرمایه‌ها» منتهی شود.

 
توسعه استان آذربایجان شرقی و پویایی طرح‌های عمرانی و به ثمر نشستن آنها آرزوی هر آذربایجانی است.
کد مطلب: 286912